Kosmonautyka.pl |
||
| Nowości Kosmonautyka |
|
Kosmonautyka.pl > RFA ONE RFA ONERFA ONE to budowana niemiecka lekka rakieta nośna.
Rakieta RFA ONE zdolna ma być do wynoszenia ładunków o masie 1,6 tony na niską orbitę okołoziemską (LEO). BudowaRakieta RFA ONE budowana jest przez prywatną niemiecką firmą Rocket Factory Augsburg (RFA). Składa się z trzech stopni. Pierwszy stopień napędzany jest 9 silnikami rakietowymi Helix, zaś drugi stopień z1 takim silnikiem (ale przystosowanym do pracy w próżni). Napędzane są one paliwem płynnym składającym się z ciekły tlen (LOX) oraz kerozyną (HX1). Wykorzystuje on spalanie etapowe. Trzeci stopień, nazwany Redshift, będzie funkcjonował jako orbitalny pojazd transferowy (OTV). Napędzany jest opracowanym przez RFA silnikiem Fenix, z paliwem nitrometanowym i utleniaczem podtlenku azotu. Silnik ten może być wielokrotnie uruchamiany na orbicie dzięki czemu pojazd będzie mógł osiągać różne orbity w ramach jednego lotu i wykonywać różne misje dla poszczególnych klientów.
Silniki Helix obecnie są intensywnie testowane.
Pierwszy stopień ma 1 wspólny zbiornik dla obu składników paliwa rakietowego. Wyposażony jest on gródź żeby się nie mieszały. Wykonany on został ze stali nierdzewnej co jest rzadkością. Najczęściej zbiorniki rakiet kosmicznych wykonywane są z lekkiego aluminium lub włókna węglowego. Wykorzystano w nich doświadczenia z branży spożywczej, z tworzenia zbiorników m.in. na piwo. Wykonany jest ze stopu, który zyskuje zwiększoną sztywność po napełnieniu paliwami kriogenicznymi. Ściana zbiornika ma zaledwie 1 mm grubości. Wpływa to na niski koszt takich zbiorników. Projektując rakietę inżynierowie zdecydowali się korzystać z jak największej ilości dostępnych komercyjnie standardowych komponentów i części z półki (COTS). Dane techniczne rakiety nośnej RFA ONE:
LotyPoczątkowo pierwszy start rakiety planowany był na 2022 rok, jednakże z powodu opóźnień został przesuwający na 2024 rok. Po pożarze pierwszego stopnia na naziemnym stanowisku testowym w 2024 roku termin przeniesiona na 2025 oku lub później.
Jako miejsca startowe rozważa się kosmodromy SaxaVord na Wyspach Szetlandzkich w Szkocji, Kiruna w Szwecji oraz w Portugalii.
Koszt startu wynosić ma 3 miliony euro. Wsparcie
| |||||||||||||